Een bekend spreekwoord van mij is dat je vooral genot met plezier moet combineren! Zo dus ook afgelopen vrijdag. Heerlijk aan de gracht met een wijntje praten over onze toekomst. We zien elkaar niet vaak, maar onderhouden ons contact goed!

Daarna gaan we naar het theater “brakke grond”. Een heerlijk industrieel pandje met een kleine zaal en kunstzinnige mensen..

De voorstelling is simpel, symbolisch maar heerlijk! Herkenbaar en ontroerend, maar ook erg grappig! Kort, maar het geld waard met mooie muziek. Kijken dus!

Ik ben altijd al een sociaal persoon geweest. In de bus, trein of te voet maak ik graag contact met nieuwe mensen. Vaak levert dit een positieve ervaring op, een verrijking!
Ik kan daar ontzettend van genieten. Sommigen verklaren mij voor gek, maar daar laat ik mij niet door weerhouden. Ik blijf die zwerver begroeten en blijf kletsen met vreemden.
Want…
Vandaag ontmoette ik Ronald. Een man van bijna 50 die mij aansprak op het perron van Schiphol omdat ik met “De wereld van Sofie” rondliep; een roman over de geschiedenis van de filosofie. Hij vroeg zich af of ik van lang reizen hield of van dikke boeken (boek bedraagt meer dan 400blz). “Beide” was mijn antwoord. Hij bleek dezelfde bestemming te hebben als ik (’s-hertogenbosch) en dus nog alle tijd om te kletsen. Over astrologie of filosofie en werk, toekomst en emoties. We zaten in de stiltecoupé.. Dus eigenlijk waren we erg asociaal bezig (schaam) maar niemand leek last te hebben en sommigen luisterden aandachtig mee zelfs! Oh, wat een inspirerend gesprek! Ik zat bomvol energie en vol ideeen! Heerlijk..
Alleen jammer dat als je daar niet meteen wat mee doet of opschrijft, ze vervliegen met de wind en ik enkel een herinnering aan dat gevoel koester!

Oeh, wat is het vroeg. Maar gelukkig hebben lief en ik het niet laat gemaakt vannacht. Heerlijk naast elkaar in slaap gedommeld om vandaag fris & fruitig te zijn. Gelukt! Hij snurkt nog lekker even door terwijl ik me in mijn klaargelegde kleren hijs en zorg voor een goed ontbijt. Belangrijk, denk ik dan maar. Het schiet er regelmatig bij in, maar op deze dag niet. Een douche zit er niet in, want ik ben te bang dat ik te laat kom.
Gelukkig, trein gehaald. Het valt best mee. Om acht uur de trein nemen. Het valt ook best mee, tussen half tien - tien uur beginnen. Bij de receptie vraag ik naar Sas. Wel contact mee gehad na mijn aanname, maar nog niet gezien. Benieuwd hoe ze eruit ziet! Ze is er nog niet dus ik neem de Telegraaf onder handen. Binnen 10 minuten stromen zo’n 30tal mensen binnen. Wat een huge-ass bedrijf!
Na 10 minuten komt Sas binnen. Wat een topwijf! Precies zoals ik het in gedachten had. Ze laat me nog even zien waar we zitten en vertelt dan dat we kunnen inpakken. Een andere locatie is voor ons ingepland. Bovenin het gebouw, met eigen dakterras. Wow. Echter blijkt (daar aangekomen, samen met Ursul, inclusief vliegtuigkarretje en gatenummer - inside joke-) heel snel dat we weerrrr gaan vertrekken. Dit is te afgelegen volgens.. ja, wie eigenlijk. We gaan weer naar een ander kantoor. Prima, een nieuwe start.
Ik krijg een bureau, e-mailaccount en een lenerspas waarmee ik toegang heb door heel het gebouw. Een permanente wordt aangemaakt en ik maak een foto voor het smoelenboek. Ursul laat me het gebouw zien en praat me bij. Mijn eerste opdracht nadert en ik ga aan de slag. Oud materiaal mag ik gaan spotten om zodoende mooi materiaal te gaan vinden voor het nieuwe programma: “Het is hier weer fantasties!”.
Om half zes is het mooi geweest. Ik heb nog 2 uur reistijd en ik ga nog even afscheid nemen van mijn collega’s. Weg zijn ze.. Ursul is oefenen voor “Dancing” (with the stars, red. ) en Sas is gone with the wind. Ik laat een briefje achter en vertrek. Buiten kom ik Lieke van Lexmond tegen en ik loop in de zon richting de bushalte. Dag 1 zit er op en het was niet mis. Een beetje uitgeput ben ik wel, al die nieuwe invloeden en werkzaamheden. Het is dan wel een stage, maar word zo absoluut niet gezien. Volwaardig, just the way I like it.
Ik ben benieuwd hoe het me verder vergaat. En jongens, kennen jullie nog mensen die mee hebben gedaan met het programma “Het is hier fantasties!” ?? Laat ze contact met ons opnemen (of comment op mijn posts) want wellicht is het hartstikke leuk om je/jullie WEER in het programma te hebben!

Tsjah, ik kon het proberen

Dit jaar ben ik begonnen aan een studie Theater, Film en Televisiewetenschappen te Utrecht. Universiteit, lekker hoog! Lekker saai bedoel je! Wat een wetenschappelijk gedoe zeg, bahbah. Alles kapot analyseren tot op het bot. De stof was interessant, maar ik had echt het idee dat ik geschiedenis aan het studeren was ipv me bezig te houden met theater, film en televisie. Hetgeen ik zou willen.

Kortom, ik mis het aanpakken, de actie- het doen! Het collegeld is betaald en ik kan dus pas na dit jaar stoppen. Vandaar dat ik al een paar maanden thuis zit te bedenken hoe ik mijn tijd het best kan invullen. Van thuis zitten ga je je nutteloos voelen en het kost bakken met geld. Immers geef je meer uit wanneer je thuis zit, dan wanneer je aan het werk/studeren bent.

Zo kwam ik op het briljante idee om via mijn studie toch te gaan aanpakken - kijken of ik op mijn plek zit ook ACHTER de schermen. Middels een stage (www.mediastages.nl) kan ik, omdat ik student ben, aan het werk binnen de branche en bij een geweldig bedrijf. Productie/redactie trekt mij en roept mijn naam, maar het is niet makkelijk om bij de grote jongens binnen te komen. Door deze stage hoop ik enorm veel ervaring op te doen en mijn kansen te vergroten. Niemand neemt het in ieder geval nog van me af.

Vanaf a.s. maandag ga ik nu dus fulltime aan de slag bij Endemol. Als stagemedewerker redactie/productie. De precieze werkzaamheden zijn a) nog niet duidelijk en b) niet voor op deze weblog. Maar ik heb er onwijs veel zin in! Het blijft een stage waardoor ik moneywise mijn bijbaantje er nog bij kan/mag/moet houden dus het wordt hard werken. Maar na een lange tijd van nietsnutten en “uitrusten” ben ik blij dat ik aan de slag mag !

Ik kreeg de laatste paar maanden al wel eens wat comments die er op duidden dat ze me misten. Lief, aandoenlijk en terecht. Want ik kon leuke verhalen schrijven, maar het was te lang geleden en het zag er niet echt naar uit dat ik spoedig terug zou komen (lees: te laks).

De layout kon echt niet meer en ook alle oude “shit” moest er vanaf. Dat is gedaan, en een nieuwe (saaie) layout staat erop. Nog even bedenken hoe ik die kan gaan pimpen. Ik heb veeeeeeel te vertellen dus houd mijn log in de gaten voor alle nieuwtjes.

Nu even kijken hoe de toppers het er vanaf brengen. Ja, ach.. als de tv dan toch aan staat